ÇOCUKLARDA KONTROL

Çocuklarda Kontrol Dışı Davranışlar

    Çocuklar anne babalarının davranışlarını taklit ederler. Ebeveynin davranışları çocuğa yaptığı uyarılarla paralel gitmiyorsa çocuk ebeveynin uyarılarını ve otoritesini ciddiye almamaya başlar.

• Oğluna kaba konuşmamasını öğütleyen baba, bir telefon konuşmasında veya T.V izlerken küfrediyorsa bu kural dışı davranış çocuğun dikkatinden kaçmayacaktır.

• Kızım, oğlum bağırmayın başım ağrıyor / Konuşup durmayın kafam şişti, diyen bir anne kocası ile akşam çatışmalı konuşmalar yapıp bağrışıyorsa bu çocukların dikkatinden kaçmayacaktır.

• Babanın hızlı araba kullanışı, kuralları ihlal edişi, annenin komşu/akrabalar hakkında küçümseyici veya alaycı yorumları, ebeveynin birbirlerini tehdit edici konuşmaları, birbirlerine baskı uygulaması, dayak, itme, çekişme, v.b tüm davranışlar çocukların gözünden kaçmaz. Onları kolayca kaydederler ve gerektiğinde ustaca kullanırlar..

    Eşler arasında çıkan fikir ayrılıkları, tutarsızlık, sorumluluğu birbirine atma (git annene sor, baban izin vermez gibi), güç çatışmaları (ben bilirim kavgası) çocuğun kontrolsüz davranışlarını arttırır..

    çocuğun tüm ihtiyaçlarının zora koşulmadan karşılanması, ağlamasına/ bağırmasına/ çırpınmasına yer vermemek için tüm çevre koşullarının onun istediği gibi değiştirilmesi çocuğa kontrolün kendisinde olduğu hissini verir. Bu durumda çocuk davranışlarının sınırını bilmez. Tüm kontrolü kendisinde hisseden çocukların gelişimi olumsuz etkilenir, kendilerini güç ve mücadele kullanmak zorunda hissetmezler. İleride değiştiremedikleri koşullarla karşılaştıklarında yıpranırlar.

n